Proporczykowiec Gardnera
Fundulopanchax gardneri


Pochodzenie Proporczykowiec Gardnera pochodzi z Zachodniej Afryki. Zamieszkuje stawy i strumienie na terenach lasów tropikalnych, sawanny w Kamerunie i Nigerii.
Charakterystyka, płeć i usposobienie Osiąga 6.5 cm długości. Gatunek pięknie ubarwiony, łatwy do rozmnożenia i stosunkowo długo-żyjący, polecany początkującym hodowcom proporczykowców. W naturze występuje kilka odmian barwnych takich jak nigerianus, lacustris and mamfensis. Samce charakteryzują się niebiesko oliwkowym kolorem z czerwonymi plamkami umiejscowionymi na całym ciele. Płetwy są niebieskie, również nakrapiane, z czerwonym i niebieskim obrzeżeniem (zwłaszcza płetwa ogonowa i grzbietowa). Samce są nieco większe i mają wydłużone zewnętrzne promienie płetwy ogonowej. Samice są szaro beżowe, z jasnym podbrzuszem oraz bordowo brązowymi plamkami. Ryby terytorialne, szczególnie samce bronią swoich rewirów, mają tendencje do zaczepiania, skubania gatunków weloniastych i podobnych do siebie (np. gupik pawie oczko). Przebywają głownie w górnych partiach akwarium.
Odżywianie Powinny być karmione głownie drobnymi pokarmami żywymi i mrożonymi np. Artemią, Dafnią, larwami owadów. Dietę można uzupełniać pokarmem suchym.
Akwarium Dla haremu składającego się z samca i 2 samiczek wystarczy akwarium 30 litrowe, gęsto obsadzone roślinami, z ciemnym podłożem (najlepiej torfowym) oraz kryjówkami z korzeni i kamieni. Światło należy stłumić roślinnością pływającą. Woda w miarę możliwości przefiltrowana przez torf. Proporczykowce Gardnera najlepiej trzymać w haremach z łagodnymi rybami pływającymi w innych partiach wody np. kiryskami (panda, pstry), pielęgniczkami, zbrojnikami. Samce bywają bardzo agresywne wobec siebie. Więcej niż jednego samca można trzymać jedynie w odpowiednio dużym akwarium. Na samca powinny przypadać 2-3 samice. Ryby mogą wyskakiwać dlatego niezbędna jest pokrywa.
Rozmnażanie Proporczykowce Gardnera należą do ryb rozrzucających ikrę, ich rozmnażanie jest stosunkowo łatwe. Wymagane jest przygotowanie 10-15 litrowego akwarium tarliskowego. Woda powinna być miękka i kwaśna o ph 6.0-6.5 (są znane przypadki rozmnożenia w wodzie ok 8 ph). Temperatura wody 21-24°C. Bardzo pomocne będzie przefiltrowanie wody przez torf. Zbiornik zacieniamy. Do filtracji wystarczy niewielki filtr gąbkowy. Hodowcy, przed planowanym tarłem, zalecają oddzielenie samic od samców oraz obfite karmienie zróżnicowanym, żywym i mrożonym pokarmem. Następnie umieszczenie ryb we wcześniej przygotowanym zbiorniku. Na jednego samca powinny przypadać 2-3 samice. Jeżeli woda ma odpowiednie parametry i rodzice są w dobrej kondycji to powinno dojść do tarła. Samiec intensywnie goni samicę, w pewnym momencie zbliża się do niej i obejmuje swoimi płetwami (grzbietową i odbytową) wyginając charakterystycznie ciało. Następuje szarpnięcie i samica składa jaja. W naturze jaja składane są w podłożu lub w skupiskach roślin, w akwarium stosuje się drobnolistne rośliny takie jak mech, podłoża torfowe czy sztuczne nylonowe mopy. Ikra może być pozostawiona razem z rodzicami, jednak część jaj zostanie zjedzona. Samica składa ikrę codziennie w ilości ok 10-30 sztuk. Proces ten trwa około 2 tygodnie. Ryby ciężko znoszą tarło (szczególnie samice) dlatego trzymamy je razem nie dłużej niż tydzień. Ikrę można inkubować w warstwie torfu w np. pojemnikach po margarynie. Należy codziennie kontrolować czy ikra nie pleśnieje a każde zapleśniałe jajeczko usuwać. Wylęg trwa ok 14-20 dni, w zależności od temperatury wody. Jaja i narybek są bardzo wrażliwe na światło. Małe osobniki są na tyle duże, że możemy je karmić np. artemią. Pokarm podajemy dwa razy dziennie i podmieniamy wodę co 2-3 dni.