Razbora borneańska
Boraras brigittae


Pochodzenie Razbora Borneańska pochodzi z Azji. Gatunek zamieszkuje przede wszystkim mniejsze, wolno płynące rzeki oraz obszary bagienne Borneo.
Charakterystyka, płeć i usposobienie Razbora brigittae osiąga zaledwie do 2 cm długości. Ciało jej ubarwione jest na czerwono z ciemnym niebieskawym pasem wzdłuż tułowia. Płetwy mają przezroczyste z widocznymi czerwono czarnymi paskami. Wzory oraz intensywność kolorów mogą się różnić w zależności od populacji z jakiej pochodzą. Samce są odrobinę smuklejsze i mają wyraźnie jaskrawsze ubarwienie. Samice nieznacznie większe i pełniejsze w okolicach brzucha. Są rybami stadnymi i powinny być trzymane w ilości co najmniej 10 sztuk. W większej grupie są bardziej śmiałe oraz prezentują się znacznie bardziej efektownie. Samce natomiast przybierają żywszych kolorów i ukazują ciekawsze zachowania rywalizując między sobą o względy samic. Ryby spokojne i nieśmiałe w stosunku do innych mieszkańców akwarium.
Odżywianie Tak jak inne razbory w środowisku naturalnym odżywiają się drobnymi insektami, robakami, skorupiakami czy zooplanktonem. W akwarium będą przyjmowały rozdrobnione pokarmy suche ale nie powinny być karmione tylko nimi. Codzienne podawanie pokarmów żywych lub mrożonych z dodatkiem dobrej jakości mieszanki suchej zaowocuje intensywnym ubarwieniem i zachęci ryby do rozrodu. Akwarium Mimo niewielkiego rozmiaru, również potrzebują miejsca do pływania. W dodatku samce w czasie tarła obejmują tymczasowo rewiry. Dla grupy 10 osobników odpowiednie będzie minimum 40 litrowe akwarium, gęsto obsadzone roślinnością. Pożądane będą także dekoracje z korzeni, gałęzi, suchych liści i wszelkiej materii, która uwalnia garbniki i związki humusowe do wody np. szyszki olchy. Razbory borneańskie nie lubią zbyt silnego prądu wody i zbyt jasnego oświetlenia (światło możemy stłumić np. roślinami pływającymi). Najlepiej czują się w wodzie miękkiej i kwaśnej. Są wrażliwe na wyższe stężenia azotanów. W akwarium towarzyskim możemy je trzymać tylko z rybami nieznacznie większymi od nich samych i spokojnie usposobionymi np. kirysek pigmej, otosek, razbora galaxy. razbora plamista. Idealnym towarzystwem będą również krewetki karłowate np. red cherry, babaulti.
Rozmnażanie Gatunek należy do rozrzucających ikrę i nie wykazuje skłonności do opieki nad nią. W dobrze utrzymanym, dojrzałym akwarium, niewielkie ilości młodych rybek mogą się pojawiać bez naszej interwencji. Jeżeli jednak chcemy uzyskać większą ilość narybku niezbędny będzie dodatkowy zbiornik tarliskowy ok 15 l. Akwarium zacieniamy, natomiast na dnie kładziemy siatkę o maleńkich oczkach, takich aby przeszła między nimi ikra a dorosłe ryby się do niej nie dostały. Wymagana woda kwaśna 5-6.5 ph i miękka 1-5°dGH o temperaturze 26-28°C. Do akwarium wkładamy dużą porcję mchu lub innej drobno listnej rośliny, tak aby wypełniła mniej więcej połowę dostępnego miejsca. Filtracja nie jest konieczna ale nie zaszkodzi użycie małego filtra gąbkowego. Do tak przygotowanego zbiornika wieczorem przenosimy dwie lub trzy pary razborek. Powoli aklimatyzując je z nowym otoczeniem i parametrami wody. Tarło zazwyczaj odbywa się następnego dnia rano. W czasie tarła samce rywalizują między sobą – pływają wokół siebie prężąc płetwy lub zaczepiają ogon konkurenta, nie wyrządzają sobie jednak przy tym krzywdy. Ten, który wychodzi z potyczki zwycięsko zwabia samicę w wybrany wcześniej rewir. Tam dochodzi do aktu. Dorosła samica razbory borneańskiej składa około 50 ziarenek ikry (jaja składane są najchętniej na mchu). Ryby w akwarium tarliskowym trzymamy nie dłużej niż kilka dni. Jeżeli do tarła nie dojdzie to próbujemy z innymi osobnikami. Wylęg następuję przeważnie 2 dnia od pojawienia się jajeczek. Po kolejnych 24 godzinach zaczynamy karmienie mikro pokarmami w pyle lub żelu. Po 7-10 dniach możemy podawać drobny pokarm żywy np. Artemię, larwy itp. Pomimo tego, że rodzice zjadają ikrę oraz narybek to nie ganiają zaciekle potomstwa. Z podmianami wody najlepiej się wstrzymać tydzień lub 2, tak aby młode nie doznały szoku.