Tęczanka Boesemana
Melanotaenia boesemani


Pochodzenie Tęczanki Boesmana pochodzą z Nowej Gwinei. Gatunek zamieszkuje przede wszystkim spokojniejsze, przybrzeżne strefy jezior oraz rozlewiska na pojezierzu Ayamaru.
Charakterystyka, płeć i usposobienie Samiec tego gatunku osiąga 11 cm długości. Jest intensywnie ubarwiony. Przednia część ciała jest niebieska, natomiast tył i płetwy z tyłu opalizująco żółto-pomarańczowe. Intensywne ubarwienie ukazuje się dopiero po upływie 12–15 miesięcy od urodzenia. U dorosłych samców pojawia się garb tłuszczowy. Samice dorastają do 8 cm i są koloru żółtego lub zielonkawego.
Tęczanka Boesemana jest towarzyską, ławicową rybą, która chętnie pływa w toni wodnej. W akwarium zalecane jest trzymanie minimum 6-8 osobników tego gatunku. W większej grupie samce chętniej będą prezentowały swoje ubarwienie.
Odżywianie Nie są rybami wybrednymi. W akwarium przyjmują większość dostępnych pokarmów suchych, mrożonych i żywych. Regularne podawanie tych ostatnich korzystnie wpływa na ich ubarwienie.
Akwarium Akwarium 110 litrów to dla tych tęczanek minimum. Ze względu na ich rozmiar i ruchliwość zalecany jest jednak 200 litrowy zbiornik, obsadzony roślinami przy ścianach bocznych i tylnej, aby zapewnić rybom rozległą przestrzeń do pływania. Rośliny powinny przede wszystkim tolerować twardą, alkaliczną wodę, która jest preferowana przez ryby. Piaszczyste podłoże, gęsta roślinność i dekoracje z korzeni najwierniej odwzorują ich naturalne środowisko. Aby zapobiec wyskakiwaniu ryb akwarium musi być przykryte. Wskazane są również cotygodniowe podmiany wody w ilości 25%.
Rozmnażanie Rozmnażanie tęczanek boesemana tak jak pozostałych przedstawicieli tej rodziny jest dość łatwe. Odchowanie narybku może jednak przysporzyć problemów. Zbiornik tarliskowy powinien mieć co najmniej 80 cm długości. Woda lekko-twarda, alkaliczna ok 7.5 pH i temperaturze 26-28°C. W akwarium należy umieścić drobno-liściaste rośliny np. mech java moss lub sztuczny mop akwarystyczny. Mały filtr napowietrzający zapewni odpowiednie natlenienie i przepływ wody. Podłoże nie jest konieczne.
Dorosłe ryby przed planowanym tarłem obficie karmimy żywymi i mrożonymi pokarmami. Kiedy samice będą pełniejsze a samce nabiorą intensywniejszych barw, wybieramy najgrubszą samicę i najpiękniejszego samca i przenosimy do zbiornika tarliskowego. Często niewielkie podniesienie temperatury może zachęcić ryby do tarła. Para wyciera się przez okres kilku dni, codziennie rozrzucając ikrę. Ziarenka ikry przyczepiają się do powierzchni za pomocą małych niteczek. Rodzice mają tendencje do zjadania ikry. Zalecane jest regularne sprawdzanie roślin czy mopów i przenoszenie znalezionych jaj (najlepiej części roślin) do osobnego akwarium lub pojemnika (woda musi pochodzić z akwarium tarliskowego). W zależności od temperatury wylęg następuje po 7-12 dniach. Narybek w pierwszym tygodniu wymaga mikro-pokarmów w postaci planktonu. Następnie można podawać im artemię i larwy skorupiaków. Opadający pokarm nie będzie właściwy ponieważ narybek pływa przy powierzchni wody. Młode są wrażliwe na spadek jakości wody dlatego konieczne są niewielkie podmiany każdego dnia.